بانو “پروین وجدانی”، شاعر، نویسنده، طنزپرداز و معلم بازنشسته‌ی کرمانی، زاده‌ی ۲۹ مهر ۱۳۱۹ خورشیدی، در رفسنجان است.

وی که به “مادر شعر رفسنجان” مشهور است، تحصیلات مقطع ابتدایی را در این شهر و تحصیلات متوسطه را در کرمان گذرانده و دانش آموخته‌ی کارشناسی آموزش ابتدایی است.

ایشان طی سال ۱۳۳۷ یا ۱۳۳۸ خورشیدی، با “سید محمد ابریشمی”، که نخستین یا از نخستین پزشکان رفسنجان بود ازدواج کرد.

بانو وجدانی از نوجوانی علاقه‌مند به شعر و ادبیات بود و با چاپ اشعار در مجلات بانوان و زن روز این استعداد خود را بروز داد؛ خبرنگار مجله بانوان و ریاست انجمن زنان در شهرستان‌های مریوان و رفسنجان از دیگر فعالیت‌های اجتماعی این شاعره در سال‌های دور است.

ریاست انجمن شعر شهید ارسلان در دهه‌ی ۷۰، مدیریت نگارخانه‌ی نگاه ابریشم، همکاری با روزنامه‌ی محلی بانگ جرس و انتشار کتاب‌های «سبدی پر از نگاه»، «قطره اما طلا»، «یک بقچه پر از خالی»، «هیچ جا خونه آدم نمیشه»، «مرغ همسایه» و «صدای پای گل» از اهم فعالیت‌های ادبی این شاعر ارژمند است.

کتابِ‭ ‬‮«‬هیج‭ ‬جا‭ ‬خونه‭ ‬آدم‭ ‬نمی‌شه‮»‬‭ ‬سرگذشت،‭ ‬تجربیات،‭ ‬شکست‌ها،‭ ‬موفقیت‌های‭ ‬این‭ ‬بانوی‭ ‬اصیل‭ ‬و‭ ‬ادیب‭ ‬در‭ ‬جامعه‌ی‭ ‬کرمان‭ ‬و‭ ‬رفسنجان‭ ‬است‭