پارک نبکاهای شهداد یا گلدان های طبیعی و یا تل گز و تل طاغ

با طی‌کردن مسیری حدود ۲۰ کیلومتر پس از شهر شهداد و به‌سمت بیابان لوت، به جنگلی از درختانِ کوتاه‌قد که به پارک و یا جنگل نبکاها معروف است، می­رسیم. این صحنه­ ی باور نکردنی در بیابان، نام­های متفاوتی در گویش­های مختلف دارد که از جمله­ ی آن­ها می­توان به تَلِ گَز و تل طاغ اشاره کرد. و به گلدان های کویری هم معروف هستند.

تپه ­ها و پوشش گیاهیِ روی آن، درختانِ ایستاده روی آن است. یعنی بومیان مناطق اطراف و صاحب نظران، این پوشش­ های گیاهی را باتوجه به نام درختِ روی آن نام­گذاری می­کنند. دلیل این موضوع این است که هم­نشینیِ درختان گز و درختان طاغ روی این تل­ها، با نام تل گز و تل طاغ موردخطاب قرار می­گیرند.

همین نوع، پوشش گیاهی در صحرای آفریقا و در کلام جهانی«نِبْکا» نام­­گذاری شده­است. به گلدان های کویر هم معروف هستند.

عمر درختچه‌های گز، طاغ یا به‌ بیان جهانی نبکاها بسته به میزان توجه به نگه­داری و مراقبت از آن، به صدها سال می­رسد. بلندترین نبکای کره­ ی زمین در همین بیابان لوت قرار گرفته و هنوز گزارشی مبنی بر یافتن نبکایی با ارتفاعی بالاتر در هیچ کجای جهان داده نشده است.

شاخصه: جاذبه‌های طبیعی در کویر

ارتفاع نبکاها به ده متر از سطح کویر هم میرسد.

شن و ماسه های که در زمان باد و طوفان های شرقی جابجا میشوند و از بین پوشش های گیاهی عبور میکنند، درختان طاغ و گز باعث توقف و ریخته شدن شن و ماسه در حوالی خود میشوند این تپه های ماسه ای را بوجود می آورند، همچنین مانع از ورود به روستاهای اطراف میشوند.