بانو “پروین وجدانی”، شاعر، نویسنده، طنزپرداز و معلم بازنشسته‌ی کرمانی، زاده‌ی ۲۹ مهر ۱۳۱۹ خورشیدی، در رفسنجان است.

وی که به “مادر شعر رفسنجان” مشهور است، تحصیلات مقطع ابتدایی را در این شهر و تحصیلات متوسطه را در کرمان گذرانده و دانش آموخته‌ی کارشناسی آموزش ابتدایی است.

ایشان طی سال ۱۳۳۷ خورشیدی، با “سید محمد ابریشمی”، که نخستین یا از نخستین پزشکان رفسنجان بود ازدواج کرد.

بانو وجدانی از نوجوانی علاقه‌مند به شعر و ادبیات بود و با چاپ اشعار در مجلات بانوان و زن روز این استعداد خود را بروز داد؛ خبرنگار مجله بانوان و ریاست انجمن زنان در شهرستان‌های مریوان و رفسنجان از دیگر فعالیت‌های اجتماعی این شاعره در سال‌های دور است.

ریاست انجمن شعر شهید ارسلان در دهه‌ی ۷۰، مدیریت نگارخانه‌ی ابریشم، همکاری با روزنامه‌ی محلی بانگ جرس و انتشار کتاب‌های «سبدی پر از نگاه»، «قطره اما تنها»، «یک بقچه پر از خالی»، «در لحظه ام»، «هیچ جا خونه آدم نمیشه»، «مرغ همسایه»، «برای دوست» و «صدای پای گل» از اهم فعالیت‌های ادبی این شاعر فرهیخته است.

تالیف 8 جلد کتاب، کتابِ‭‬‮«‬هیج‭ ‬جا‭ ‬خونه‭ ‬آدم‭ ‬نمی‌شه‮»‬‭ ‬سرگذشت،‭ ‬تجربیات،‭ ‬شکست‌ها،‭ ‬موفقیت‌های‭ ‬این‭ ‬بانوی‭ ‬اصیل‭ ‬و‭ ‬ادیب‭ ‬در‭ ‬جامعه‌ی‭ ‬کرمان‭ ‬و‭ ‬رفسنجان‭ ‬است‭